«قیصر امین‌پور»، شاعر بزرگ عصر انقلاب، درباره حضرت رضا(ع)، هشتمین امام شیعیان جهان، غزلی را سروده است.

متن شعر زیبای مرحوم قیصر امین پور در وصف امام رضا(ع) به این شرح است.

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند

موج‌های پریشان تو را می‌شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی

ریگ‌های بیابان تو را می‌شناسند

نام تو رخصت رویش است و طراوت

زین سبب برگ و باران تو را می‌شناسند

از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی

ای كه امواج طوفان تو را می‌شناسند

اینك ای خوب، فصل غریبی سر آمد

چون تمام غریبان تو را می‌شناسند

كاش من هم عبور تو را دیده بودم

كوچه‌های خراسان، تو را می‌شناسند

آن گاه که درهاى آسمان گشوده شد و پرتوى از نور رخشان امامت بر زمین تابید، مژده اى شادی بخش، دلهاى زمینیان را فراگرفت وتاریکناى سلطه گرى وهواپرستى، با زایش رهبرى ربّانى ورهاننده، به رسوایى افتاد.
یازدهم ذى القعده سال ۱۴۸ هجرى که امام رئوف ما زاده شد، وعلى بن موسى الرضا علیه السلام به عنوان سرچشمه اى از نیکى ومهربانى وهدایت رخ نمود، پناهگاهى پدید آمد که خدا پرستان را در خود گرد آورد.
زاد روز آن رهبر هشتمین بر شیفتگان حضرتش خجسته باد.

ولادت آقا علی بن موسی الرضا علیه السلام را اولا به پیشگاه با عظمت قطب دایره امکان مولا صاحب الزمان حضرت مهدی عجل الله و سپس به شما تبریک عرض می کنم .

امید است سال اینده چنین روزی در کنار حرم مطهر مولا علی بن موسی الرضا علیه السلام همراه با مولایمان حضرت مهدی جشن بگیریم به امید ان روز …. انان که ارزویشان مثل من است سلامتی مولا صلوات ….

حریمت قبله ی جانم/ بود حب تو ایمانم

تو را هر لحظه می خوانم/ رضا جانم، رضا جانم

منم مست ولای تو/ گدایم من گدای تو

نهادم سر به پای تو/ رضا جانم، رضا جانم

...

میلاد نور مبارک



به گوش دل ندا آمد، که یار دلربا آمد .... به درد ما دوا آمد، رضا آمد، رضا(ع) آمد

خدا داد آنچه را وعده،‌ بشد در ماه ذیقعده ... که آمد بهترین بنده، رضا آمد ، رضا آمد

نوشته شده توسط تنها در سه شنبه 1388/08/05 ساعت 15:38 موضوع | لینک ثابت

اين پيام رو که از زائر پاکيزه سرشتي بدستم رسيد بي کم و کاست مي نويسم؛تا بدانم و بداني که زائر کيست...

دوست عزيز و محترم سلام قربان قدمهاي مبارکتان که حضور بهم رساندير

امشب دلم ميخواهد يکي از دستگيري ها و کمک امام بزرگوار قصه کنم

من از افغانستان هستم ده سال پيش جبراً مجبور به ترک وطن شدم و غير از ايران جايي رفته نمي توانستم

خلاصهء کلام هرچه در طول 30 سال خدمت در وطن و جانبازيهايم جمع کرده بودم من را تا به مشهد مقدس رساندو فقط 20000تومان نزدم مانده بود . من با تمام اهل فاميل ده نفره بوده و قصد  تهران را داشتم قاچاقبران به هر نفر 10000تومان مطالبه ميکردند به دوستان کفتم هيچ کسي اين قدر پول نداشت و من هم مجبور بودم که به تهران بروم زيرا دخترم در آنجا بود و آنها به دنمارک قبول شده بودند و آنها هم هيچ کمکي برايم کرده نمي توانستند. خلاصهء کلام دستم از آسمان و پايم از زمين کنده شده بود و راه هم آنقدر محکم گيري بود که هيچ اميدي باقي نبود بيادم امام آمد رفته به روضهء مبارک و دامن امام را گرفته به گريه و زاري گفتم يا امام رضا اي شاه غريبان و دستگير درماندگان دست منو بگير نگذار بي آب وبي عزت شوم من که به دل صافي و صداقت به وطنت پا مانده ام و هيچ پليدي به دلم نيست حالا غير از خدا و تو هيچ کي مرا کمک کرده نميتواند يک عمر با عزت زندگي کرده ام در ملک تو بي عزت و آبرو نشم همان بود دلم روشن شد و رفتم ترمينال در آنجا يکنفر پيشم آمد و گفت آقا کجا سفر داريد من گفتم در تهران گفت من  کمکت ميگنم و برايم از بسهاي ويزٌه  بليت گرفت و ما بدون اندکترين مزاحمتي به تهران رسيديم و يک تکسي گرفته بخانهء دختر خود آمديم و بعد از يک و نيم سال به سوئيد فبول شده و حالا در آنجا زندگي آسوده وآ رام داريم

شکر که دين خدا و دستگيري امام را هم از ياد نبرديم

سر تان را هم بدرد آوردم عفو ميخواهم وقتيکه بزيارت رفتيد مراهم از ياد نبريد

خواهش

چون من به لهجهء فارسي ايراني بلد نيستم مراببخشيد

نوشته شده توسط : دوستدار امام رضا

نوشته شده توسط تنها در یکشنبه 1388/07/05 ساعت 14:25 موضوع | لینک ثابت

امام علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمود:

1. هنگامی که ارده کردی نماز بخوانی، با بی رغبتی، کسالت، خواب آلودگی، عجله و مشغول به چیزی... نماز، به جا نیاور.

2. با حالت حضور قلب و سکون و آرامش و تأنی، مشغولنماز شو.

3. بر شما باد نماز با خشوع و خضوع.

4. در پیشگاه الهی چنان خاشع و خاضع باش که که خشیت و خوف از سیمای تو ظاهر گردد، و به وسیله طمأنینه خوف و رجا (امید) در تو ظهور پیدا کند.

5. در حالی که ترس و ورع شدیدی بر قلبت عارض گردیده و همچون بنده فراری و گنهکار که در مقابل مولایش قرار گرفته مقابل پروردگار بایست.

6. قدم هایت را منظم کن و خود را برای اطاعت از مولایت مستعد و مهیا ساز.

7. به چپ و راست توجه نکن.

8. و خدا را مثل این که تو را می بیند به حساب آور، زیرا اگر تو خدا را نمی بینی همانا خدا تو را می بیند.

9. با ریش و سایر اعضا و جوارحت و با جامه ات بازی مکن.

10. در حال گرفتگی بینی نماز نخوان.

11. و برای زنان نیز درست نیست که با نقاب نماز بخوانند.

12. چشمت را در هنگامی که ایستاده ای به موضع سجده بینداز.

13. و در هنگام نماز از خودت جزع و هول و ترس از خدا ظاهر کن و با این حالات مخصوص، نشان بده که تو (( راغب الی الله )) هستی و به خدا عشق می ورزی.

14. در حال قیام گاهی به این پا و گاهی به آن پا تکیه مکن.

15. نمازی به جای آور مثل این که وداع است که دیگر موفق به ادای آن نمی شوی.

16. بدان که همانا تو در برابر خداوندِ جبار هستی، بنابراین با چیزی از اشیا به بازی مشغول مشو و حدیث نفس مکن(با خودت صحبت نکن) و قلبت را از همه چیز غیر از یاد خدا و عبادت او فارغ کن، و فقط باید به کار نماز بپردازی.

17. هنگام نماز در حال قیام، دست هایت را روی ران های پایت قرار بده.

18. و در شروع نمازت تکبیر بگوی.

19. دست هایت را نرمه گوشت بلند کن، به طوری که انگشت های ابهامت از گوش و مقابل آن تجاوز نکند.

20. و در قنوت نماز واجب دست هایت از سر تجاوز نکند و اما در نماز نافله و وتر مانعی نیست.

21. هر گاه به رکوع رفتی، پس دست هایت را به زانوهایت بگذار و انگشتانت را بگشا و دست هایت را جمع نموده از محاذی زانوها و پاها خارج مکن.

22. هنگام برخاستن از رکوع به تمام قامت بایست تا آن جا که مفاصلت تماماً به مکان اصلی خود برگردد، و عروق و رگ ها جا به جا شود.

23. در سجده جبین و پیشانی و کف دست هایت را بر زمین بگذار.

24. و انگشتان دست هایت را هنگام سجده ببند و به طرف قبله قرارش بده.

25. و هرگاه نشستی، پس به قسمت راست بدن ننشین، بلکه طرف راست را بلند نموده و بر طرف چپ بگذار و روی ران های خود بنشین.

26. دست روی دست مگذار، بلکه دست هایت را آزاد کن و مستقیم بر ران ها قرارشان ده، زیرا این عملِ دست روی دست گذاشتن، عمل اهل کتاب است.

27. در هنگام نماز خمیازه مکش و دست و پا دراز مکن و آروق نزن، و هر گاه این دو، به تو فشار آوردند با جد و جهد از خود دفع کن و تحمل نما.

28. هر عطسه زدی (( الحمدلله )) بگو.

29. در موضع سجده ات حرکت نکن و راه مرو و به جلو و عقب نرو و ثابت و بدون حرکت باش.

30. و در حالی که در فشار از ادرار و مدفوع هستی به نماز نایست و اگر در نماز بودی و احساس فشار و نارحتی از آن ها نمودی، از نماز منصرف شو، مگر این که در فشار نباشی و توان تحمل آن را بدون زیان و ضرر به نمازت داشته باشی.

31. وقتی که به نماز ایستاده ای با تمام توجه قلبی و با همه وجودت به خداوند روی آور، تا خدا نیز به تو روی آورد.

32. و هرگاه خواستی برای نمازت وضو بگیری وضویی کامل بساز.

33. و هر گاه خواستی سجده کنی پیشانیت را بر خاک بگذار.

34. هر گاه به نماز روی آوردی و با توجه و حضور کامل قلبی به نماز ایستادی و آداب و شرایط نماز را حفظ کردی و با همه ی وجودت به سوی خدا رفتی او نیز با همه رحمت و مغفرت و عنایتش به تو روی خواهد آورد. هر گاه از خدا روگردان شدی و اعراض کردی، خداوند نیز از تو روگردان شود.

منبع: کتاب دیدار یار(مجموعه زندگانی امام رضا (ع) )

نوشته شده توسط تنها در سه شنبه 1388/05/20 ساعت 2:13 موضوع | لینک ثابت

انسان به طور فطري درپي دستيابي به كمال و پرورش ابعاد وجودي خويش است و خلوت گزيني در منزل دوست گامي مهم در جهت رسيدن به اين مقصد بزرگ انساني است. دين انسان ساز اسلام، فكر جدايي از زندگي دنيا، گوشه نشيني و كناره گيري از مردم و رهبانيت را باطل و ناپسند اعلام كرده است اما اعتكاف را به عنوان فرصتي براي بازگشت به خويش و خداي خويش قرار داده تا كساني كه از هياهو و جنجال هاي زندگي مادي خسته مي شوند، بتوانند چند صباحي با خداي خود خلوت كنند و توسط ارتباط جان و روح خود با خالق هستي با ايمان و اعتقادي راسخ به سوي سعادت دنيا و آخرت گام بردارند. مقاله حاضر درباره اهميت و آثار اعتكاف سخن گفته است كه باهم آن را ازنظر مي گذرانيم. اعتكاف، فرصتي استثنايي انسان موجودي است كه به سوي معبود خويش در حركت است و سرانجام نيز به لقاي معبود خود مي رسد: «اي انسان تو با رنج و تلاش به سوي پروردگارت مي روي و او را ملاقات خواهي كرد» (انشقاق.6) «از اين رو بايد راه تهذيب نفس و عبادت حقيقي را در پيش بگيرد و از هواي نفس بگريزد اما اشتغالش به كار و زندگي و مسئوليت هاي اجتماعي، گاهي موجب غفلت مي شود و توجه به كار، گاه انسان را از توجه به هدف باز مي دارد و سبب فراموشي از ياد خدا كه منتهاي هستي است، مي شود. در اين حال اعتكاف آب حيات بخش در كوير غفلت است. اعتكاف، بستر مناسب انديشه، تفكر و خردورزي و فرصتي است براي اينكه انسان هاي فرو رفته در غرقاب روزمرگي از فضاي پرالتهاب روزانه به سوي خويش و خداي خويش بازگردند. اعتكاف فرصت بسيار مناسبي است تا انساني كه در پيچ و خم هاي زندگي مادي غرق شده، خود را بازيابد و به قصد بهره بردن از ارزش هاي معنوي، از علايق مادي دست بكشد و خود را در اختيار پروردگار بگذارد و تقاضا كند تا او را در راه او ثابت قدم نگه دارد تا بتواند به درياي بيكران انس و مهر خداوند كه يكسره مغفرت و رحمت است، متصل شود.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط تنها در چهارشنبه 1388/04/10 ساعت 2:3 موضوع | لینک ثابت

السلام عليك يا فاطمه الزهرا

السلام عليك يا سيده نساء العالمين من الاولين و الاخرين

السلام عليك يا صديقه الشهيده

اما چه مي شود كرد ، اي كاش زبان لال مي شد ، قلم مي شكست اين خبر را نمي شنيديم و اي كاش آسمان ها فرو مي ريخت ، كوها متلاشي مي شد ، جهان به پايان مي آمد و اين فاجعه رخ نمي داد.چگونه بگويم ؟ به كه بگويم ؟ اين واقعيت تلخي است كه تاريخ گواه آن است.

اي مضمون آب و آينه

اي نجات سبز

اي رايحه صبح

خورشيد رو به تو نماز مي گذارد

اي بلنداي قامت سپيده

اي مفهوم سبز ولايت

اي زهره !

اي زهرا !

اي صداقت محمد

اي زبان علي

اي اسطوره مهر

سلام بر صورت نيلي

سلام بر پهلو شكسته

و سلام بر خسوف غمگينانه تو !

سخنان برگذيده از حضرت فاطمه (س) :

در خدمت مادر باش زيرا بهشت زير پاي مادران است

آنگاه كه در روز قيامت برانگيخته شوم ، گناهكاران امت پيامبر اسلام را شفاعت مي كنم

اگر به آنچه تو را فرمان مي دهيم ، عمل كني و از چيزي كه برحذر مي داريم دوري كني از شيعيان مايي

از دنياي شما سه چيز بر دل من نهاده شد: تلاوت قرآن ، نگاه بر چهره پيامبر خدا ، انفاق در راه خدا

خوشرويي در هنگام روبه رو شدن با فرد مومن ، بهشت را بر فرد خوشرو واجب مي كند.

يا فاطمه الزهرا يا بنت محمد يا قره عين الرسول يا سيدتنا و مولاتنا انا توجهنا وا ستشفعناو بك الي الله و قدمناك بين يدك حاجاتنا ، يا وجيهه عندالله اشفعي لنا عندالله

يا فاطمه (س) من عقده دل وانكردم

گشتم ولي قبر تو را پيدا نكردم

چشم انتظارم مهدي (عج) بيايد

تا تربتت را پيدا كند

نوشته شده توسط تنها در چهارشنبه 1388/03/06 ساعت 12:24 موضوع | لینک ثابت

یونس بن عبدالرحمان از امام رضا علیه‌السلا‌م روایت کرده که آن حضرت به دعا برای صاحب‌الزمان علیه‌السلا‌م امرمی‌فرمود و یکی از دعاهای ایشان برای آن حضرت چنین بود:

پروردگارا! بر محمّد و خاندانش درود فرست‚ و از دوستت‚ خلیفه‌ات‚ حجّتت بر خلقت‚ و آن زبانی که معرف توست و گویای حکمت تو‚ و آن چشم بینای تو در میان مخلوقاتت‚ و گواه بر بندگانت... بزرگمرد مجاهد کوشا‚ بنده پناهنده به تو‚ دفاع کن.

خداوندا! او را از شرّ آنچه آفریدی و پدید آوردی و ایجاد نمودی و پروراندی و تصویر نمودی در امان دار‚ و او را از پیش رو و پشت سر و از راست و چپ‚ و بالا‌ و پایین محافظت فرما‚ آن‌گونه که هرکه در حفاظت تو باشد ضایع نگردد.

در وجود او‚ پیامبرت را‚ و وصیّ پیامبرت را‚ و پدرانش را; پیشوایانت و ارکان دینت را ‍ که درود تو بر تمامی آنان باد‍ حفظ نما‚ و او را در امانت خودت که هرگز ضایع نگردد‚ و در همسایگی‌ات که مورد تعرّض قرار نگیرد‚ و در نگهداری و حمایت خودت که مورد ظلم واقع نشود‚ قرار ده.

خدایا! او را به امان محکمت درامان دار‚ که هرکه در آن قرار گیرد هرگز شکست نخورد‚ و او را درحمایت خودت که هر که در آن باشد ظلم نبیند قرار ده‚ و او را به یاری برترت یاری ده‚ و به قدرتت توانایش کن‚ و فرشتگانت را پشت سر او قرار ده.

بارالها! دوست دار هرکه او را دوست دارد‚ و دشمن‌دار هرکه با او بستیزد‚ و زره محکمت را بر او بپوشان‚ و فرشتگانت را گرداگرد او قرار ده.

پروردگارا! او را به برتر از مقامی که عدالت گسترانِ از پیروان پیامبرانت را به آن مقام رساندی‚ برسان.

خداوندا! شکاف‌ها را با او پر کن‚ گسستگی‌ها را به او پیوسته دار‚ ظلم را به او بمیران‚ عدالت را نمایان ساز‚ و زمین را به عمر طولا‌نی‌اش زینت‌بخش‚ و او را با یاری تا›یید کن‚ و با بیم نصرت نما‚ و برای او گشایشی آسان قرار ده‚ و از جانب خودت برای او برهانی قاطع بر دشمنت و دشمنش مقدّر کن.

بارالها! او را قائم منتظر قرار ده‚ و پیشوایی که به او مانع ظلم می شوی ‚ و او را با یاری قدرتمند و پیروزی نزدیک توانا کن‚ و او را وارث شرق و غرب جهان که برکتشان دادی قرار ده‚ سنّت پیامبرت را به او زنده کن‚ تا هیچ حقّی را به خاطر ترس از مخلوقی پنهان ندارد‚ یاورش را نیرو ده‚ و دشمنانش را خوار‚ و هرکه با او بستیزد و مکر کند نابود کن.

بارالها! به دست او ما را به راه هدایت و بزرگ و میانه‌ای ببر که تندرو به سوی او بازگردد و دنباله رو به آن برسد.

بارالها! ما را بر فرمانبری او نیرو‚ و بر همراهی او راست بگردان‚ و به متابعت او بر ما منّت گذار‚ و ما را در حزب او‚ که قیام کنندگان به امرت‚ و صبرکنندگان به همراهش‚ وآنان که با خیرخواهی برای او جویای خشنودی‌اند‚ قرار ده‚ تا این که در روز قیامت ما را در زمره یاوران و پشتیبانان و تقویت کنندگان حکومتش محشور گردانی.

بارالها! بر محمّد و خاندانش درود فرست‚ و این را از طرف ما برای خودت‚ در حالی که از هر شک و شبهه و خودنمایی و شهرت‌طلبی بدور باشد‚ قرار ده‚ تا بر غیر از تو بر آن اعتماد نکنیم‚ و قصدی جز تو نداشته باشیم‚ و ما را در جایگاه او وارد کن‚ و در بهشت همراه او قرار ده‚ و ما را در کار او به دلتنگی و خستگی و سستی و پراکندگی مبتلا‌ مساز‚ و ما را از کسانی قرار ده که از آنان برای یاری دینت کمک گرفته وبه آنان ولیّت را عزیزمی گردانی ‚ و به جای ما گروه دیگری را برنگزین چه این که این کار بر تو آسان و بر ما بسیار گران و دشوار است‚ وتو بر هر کار توانایی.

بارالها! بر والیان عهدش درود فرست‚ و ایشان را به آرزوهایشان برسان‚ و عمرشان را طولا‌نی ساز وآنان را یاری ده‚ و برای او آنچه از امر دینت را به آنان نسبت داده ای به نهایت برسان‚ و ما را پشتیبانان آنان و یاوران دینت قرار ده‚ و بر پدران پاکیزه اش و پیشوایان هدایتگر درود فرست.

 (  بحارالا‌نوار 93 / 330)

نوشته شده توسط تنها در دوشنبه 1388/02/07 ساعت 23:43 موضوع | لینک ثابت

بي تو اي صاحب زما ن

               بي قرارم هر زمان

                            از غم هجرتو من دلخسته ام

                                                     همچو مرغ بال و پر بشكسته ام

و اين آخرين ناله هايي بود كه در غم هجرت شنيده ايم و چه شيرين بوي ياس و بوي نرگس و بوي سيب را با هم چشيدند و ثابت كردند كه در باغ شهادت باز باز است اگر رهپوي وصال باشيم

وقتي آقا امام زمان (عليه السلام) ظهور كنند به حساب و اعمال همگان از ابتداي زمان تا انتهاي زمان رسيدگي خواهند كرد. عجبا ! بعضي از افراد به علت اعمالي كه انجام داده اند بيشترين خسارت شامل حال آنان خواهد شد به راستي مي ارزد براي خواسته هاي دنيوي آن هم به مدت كوتاهي از عمر ! دين ، دنيا و عقبي را اين چنين به خطر انداخت ؟

حال اي خالق هستي ! در اين عصر و زمانه كه فتنه و مشكلات همچون كوه بر شانه ها سنگيني مي كند ، ما نيز طبق عهد و ميثاق بسته شده در انتظاريم تا ما را از چنگ دشمنان و امواج پر طلاتم فتنه و بلا هاي آخر الزمان نجات بخشي و كشتي طوفان زده ما

خبر، سریعتر از من دوید و پرپر شد
فضای کوچه پر از لاله ی معطر شد
خبر گران، خبر ناگوار و سنگین بود
تمام شهر در امواج آن شناور شد
خبر دهان به دهان گشت و شعله شعله گذشت
چه سینه ها که گدازان ، چه دیده ها تر شد
نفس بریده ، نفس بی امان ، نفس محبوس
عروج پاکترینهای شهر باور شد
چه انفجار مهیبی ، چه لحظه ای ، چه غمی
چهارسوی حسینیه رنگ محشر شد
و سید الشهدا بوی خون تازه گرفت
ز غصه حضرت مهدی دلش مکدر شد

نوشته شده توسط تنها در یکشنبه 1388/01/23 ساعت 22:51 موضوع | لینک ثابت

به راستي آيا هيچگاه در معناي عميق اين فراز انديشه كرده ايد!هيچ با خود انديشيده ايد

كه بقية الله يعني چه؟!...  چه تأمل برانگيز است آنجا كه كلام وحي داود عليه السلام

را چنين معرفي مي كند:"بقيةمما ترك آل موسي و آل هارون"وامام علي و فرزندانش عليه السلام

را اينچنين:"بقية الله خيرلكم"و بقية الله خير من بقية موسي ...

در روايات آمده چون قائم عج خروج كند وپشت مبارك خود را به كعبه گذارد و ۳۱۳ كس از

مواليان او نزد ايشان حاضر شوند،اولين كسي كه به آيه"بقية الله خيرلكم إن كنتم مومنين"

كلام گويد،حضرت بقية الله عج است كه در ادامه مي فرمايد:

                          أنا بقية الله و حجته و خليفته عليكم... 

پس از آن در زمين باقي نمي ماند كسي كه مبعودش جز خداست مگر آنكه در آتش انداخته

 مي شودو البته اولين كساني كه در اين آتش مي سوزند همان دشمنان علي(ع)و فاطمه (س)

هستندكه به دست مبارك خود حضرت انتقام پس خواهند داد...

در اين زمان خداوند بندگانش را به ظهور حجت امتحان مي كند تا معلوم شودچه كساني

به خدا ايمان مي آورندو او را اطاعت مي كنند:           

                            "ليعلم الله من يطيعه بالغيب و يومن به"

آري "غيب" در آيات خدا كسي نيست جز بقية الله الاعظم و "الذين يومنون بالغيب" يعني

كساني كه به مهدي عج ايمان مي آورند.

حجة بن الحسن عج حجت خدا بر ما خاكيان است كه امام عسكري (ع) فرمودند:

"نحن حجة الله علي الخلق" و زمين خدا هيچگاه از حجت خدا خالي نمي شود...

اكنون ما به دنبال بقية الله عج در كدامين سراي خاكي مي گرديم كه بقية الله "روحي"

 است در ضمير دل هاي ما.معناي "بقية الله في ارضه"چيزي جز اين نيست كه:"ارواح شيعتنا

خلقوا من فضل طينتنا" روح شيعيان ما از مابقي بدن هاي ما خلق شده است.همانا شيعيان و

هدايت يافتگان،هم آناني هستند كه بقية الله عج در لوح وجودشان به ظهور رسيده است.

ظهور جهاني حضرت نيازمند ظهور ماست،اين ماييم كه در غيبتيم ،وحجاب،وجود خود ماست كه

توان درك امام را ندارد.بايد براي ظهور در قلب هايمان دعا كنيم،بايد امام عصرعج را در حضور خود،

جستجوگر باشيم كه تنها راه رسيدن به مقصود همين است و بس.در روايات چنين آمده است:

"إن قائمنا اذ اقام اشرقت الارض بنور ربها و استغني العباد من ضوء الشمس و ذهبت الظلمه..."

هنگامي كه قائم عج ما ظهور كند زمين به نور حضرتش روشن مي شود و بندگان،از نور خورشيد

بي نيازمي شوندو ظلمت از بين مي رود.

آري ،ظلمت را بايد از اعماق وجود ريشه كن كرد تا "نور"از مشرق دلهامان طلوع كند...    

                                                                                              سوره هود آيه ۸۶ 

نوشته شده توسط تنها در پنجشنبه 1388/01/20 ساعت 22:48 موضوع | لینک ثابت

باز هفت سين سرور
ماهي و تنگ بلور
سکه و سبزه و آب
نرگس و جام
باز هم شادي عيد
آرزوهاي سپيد
باز ليلاي بهار
باز مجنوني بيد
باز هم رنگين کمان
باز باران بهار
باز گل مست غرور
باز بلبل نغمه خوان
باز رقص دود عود
باز اسفند و گلاب
باز آن سوداي ناب
کور باد چشم حسود
باز تکرار دعا
يا مقلب القلوب
يا مدبر النهار
حال ما گردان تو خوب
راه ما گردان تو راست
باز نوروز سعيد
باز هم سال جديد
باز هم لاله عشق
خنده و بيم و اميد

عید شما مبارک

نوشته شده توسط تنها در یکشنبه 1388/01/02 ساعت 1:35 موضوع | لینک ثابت

دلش مسجدي مي خواست. با گنبدي فيروزه اي و مناره اي نه خيلي بلند و پيرمردي كه هر صبح و هر ظهر و هر شب بر بالاي آن الله اكبر بگويد.

دلش يك حوض كوچك لاجوردي مي خواست.و شبستاني كه گوشه گوشه اش مهر و تسبيح و چادرنماز است.

دلش هواي محله قديمي را كرده بود. با پيرزنهاي ساده و مهربان كه منتظر غروب اند و بي تاب حي علي الصلاه

اما محله شان مسجد نداشت...

فرشته ها كه خيال نازك و آرزوي قشنگ او را ديدند ،به او گفتند:حالا كه مسجدي نيست،خودت مسجدي بساز.

او خنديد و گفت: چه محال زيبايي،اما من كه چيزي ندارم.نه زميني دارم نه تواني و نه ساختن بلدم. فرشته ها گفتند:اين مسجد از جنسي ديگر استو مصالحش را تو فراهم كن ، ما مسجدش را مي سازيم.

اما او تنها آهي كشيد.

و نمي دانست هر بار كه آهي مي كشد ، هر بار كه دعايي مي كند، هر بار كه خدا را زمزمه مي كند،هر بار كه قطره اشكي از گوشه ي چشمش مي چكد، آجري بر آجري گذاشته مي شود.آجر همان مسجدي كه او آرزويش را داشت.

وچنين شد كه آرام آرام با كلمه ، با ذكر ، با عشق،با دعا و با رازو نياز ، با تكه هاي دل و پاره هاي روح ، مسجدي بنا شد. از نور و از شعور

مسجدي كه مناره اش دعايي بود و هر كاشي آبي اش،قطره اشكي.

او مسجدي ساخت سيال و باشكوه و ناپيدا،چونان عشق.

و هر جا كه مي رفت، مسجدش با او بود. پس خانه مسجدي شدو كوچه مسجدي شدو شهر مسجدي.

آدم ها همه معمارند.معمار مسجد خويش،نقشه اين بنا را خدا كشيده است.

مسجدت را بنا كن ، پيش از آن كه آخرين اذان را بگويند

نوشته شده توسط تنها در پنجشنبه 1387/12/22 ساعت 22:31 موضوع | لینک ثابت